SKLER0TERAPİ, KÖPÜK TEDAVİSİ TARİHÇESİ

SKLER0TERAPİ, KÖPÜK TEDAVİSİ TARİHÇESİ

Varis Tedavisinde kullanılan yöntemlerden biri olan Skleoroterapi, İğne tedavisi ya da köpük tedavisi gelişimi 20 YY ’da olmuştur.

  • Tavel (1904) yılında, ilk defa varisli damarın bağlanmasına karşın eğer tromboz olmuyorsa bir madde verilerek trombozun sağlanması gerektiğini açıkladı.

  • Schiassi (1907) varisli damarın bağlanması ile aynı anda bit iyot solüsyonu enjeksiyonu ilk skleroterapiyi yapmış oldu. Tüm bunlarımda o dönemde popüler olan kokain kökenli lokal anestezik ile yaptı.

  • 1925 sonrasında hem bağlama hem de ligasyon standart tedavi haline dönüştü.

  •  Nobili (1921), Schiassi’nin öğrencisi başka insizyona gerek kalmadan kasıkta VSM bağlanırken orada skelorzan madde verilmesini önerdi.

  • 1927 Unger bir katater yardımı ( o zamanlarda elde buluna tek katater idrar sondası??) ile distal VSM’ye enjeksiyon yapılabildiğini gösterdi.

  • 1927 Moszkowics dextroz’u enjeksiyon için önerdi.

  • Mairano (1949) madde olarak ‘’ salycilate ‘’ önerdi. Aspirin?

  •  1940’larda  ‘’ sodium morrhuate’’ % 5 – 10 önerildi. Bu madde kullanıldığında çok şiddetli br kimyasal reaksiyon ile damar boyuncaağrılı tromboflebit oluştu bu kadar hızlı ve ağır bir reaskiyon olmasına karşın daha kısa zamanda rekanalize oldu. Yeniden açıldı.

  • Günümüzde Lauromacrogol skleroterapi için kullanılmaktadır.

  •  Kısa sürede idrar sondası kullanılmaktan vazgeçildi.

  • Bu noktada tarihten çıkartılacak bir ders var. Bu sklerozan maddde enjeksiyonu ile birlikte mutlaka VSM’nin kasıktan bağlanması işlemi de gerçekleştiriliyordu.

  • Özet olarak eğer altta yatan bir venöz yetmezlik varsa. Onu düzeltmeden yapılacak köpük tedavisinin başarısı düşer.

  • Öncelikle alttaki yetmezlik bağlanma ve /veya endovenöz ablasyon çözüldükten sonra skleroterapi yapılması daha uygun olacaktır.

  • Bunu herzaman akılda tutmalıyız.


Özlü Sözler